Çetin Ünsalan:  Kıskananlar çatlasın

Zaman vakit yurtdışında yaşayan soydaşlarımızın sokak röportajlarına denk gelmişsinizdir. Bu şahıslar Türkiye’de ne kadar refah içinde yaşadığımızı, özellikle Avrupa’da ne kadar büyük sıkıntılar kelam konusu olduğunu anlatıyorlar.

Öncelikle bu külliyen palavra. Zira maaşlarınızı bırakıp, kalkıp Türkiye’ye gelmeleri söylendiğinde de çeşitli mazeretler uyduruyorlar. Hatırlayacaksınız, siyasetin de kullandığı bir argüman bu; kıskanıyorlar…

Bir devir tekrar anımsayacaksınız Hollanda ile ortamızda tansiyon olmuş ve oradaki soydaşlarımız emsal açıklamalarla yansılarını lisana getirmişlerdi. Bunun üzerine Hollanda hükümeti isteyenlerin dönebileceğini söyledi. Tek bir kişi bile gelmedi.

Bu haliyle uzaktan gazel okuyamaya giren bu telaffuz, ne yazık ki burada hayat çabası veren insanları da rencide ediyor. Ortalama çalışan nüfusun yüzde 5’inin çalıştığı taban fiyattan, Türkiye’de her iki bireyden birinin çalıştığı minimum fiyatı, geçim noktasında aslında kıyaslayamazsınız.

Fakat bu türlü bile olsa, ortada büyük bir kriter kusuru var. Avrupa ortalamasına baktığınızda minimum fiyat bin 500 Avro civarında. Kâfi mi? Elbette kâfi değil. Fakat belirttiğim üzere esasen bu sayı orada ortalama fiyat değil.

Lakin bunu bile kabul etseniz, bin 500 avro ile 4 bin 250 TL’yi mukayese edemezsiniz. Bin 500 Avro ile çalışan ve bunun üzerinden Türkiye’yi örnek gösterenlerin şunu anlaması gerekiyor. Satın alma gücü açısından baktığınızda Türkiye’deki taban fiyat yaklaşık 236 avroya denk geliyor.

Yani 236 avro ile geçinmeye çalıştığınızda yaşayacaklarınız, fakat Türkiye’de minimum fiyatla çalışanların yaşadıklarını anlamaya kâfi. Burada kriter olan hem belirttiğim üzere minimum fiyatın Avrupa’da ortalama fiyat olmaması, hem de satın alma gücü açısından değerlendirmesi.

Son araştırma da bunu doğruluyor. Avrupa Birliği İstatistik Ofisi, Eurostat’ın son raporuna nazaran kişi başı GSYH endeks pahasının 27 Avrupa Birliği üyesi ortalaması 100 ünite. Bu araştırmaya nazaran Türkiye’nin oranı 64.

Sadece bu istatistik bile Türkiye’deki insanların satınalma gücünün, AB ortalamasının yüzde 36 gerisinde olduğunu ortaya koyuyor. Artık soruna bu gerçek üzerinden baktığınızda tartışma da neticeleniyor.

Ayrıca bu mukayese bile çok manalı değil. Zira sizing geçinemediğiniz gerçeği ortada dururken, kimin ne kadar geçinebildiği ya da geçinemediği kriter alınacak bir nokta değildir. Bu maaşı yetmeyen insanın, zenginlere özenip, yoksullarla avunmasından öteki bir mana tabir etmez.

Günün sonunda sen geçinebiliyor musun, geçinemiyor musun? Gerçek bu… Bunun dışındaki her şey bir istatistikten ibaret, söylenen her şey de lafı güzaf niteliğindedir. Sonuç şu ki, biz geçinemiyoruz.

[email protected]

 

 

FÖŞ anlattı:  Bu Yaz Ekonomiyi Neler Bekliyor?

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.